Zondagscolumn van Cees Mav: Fiets kwijt

FIETS KWIJT?
Het zou iedereen kunnen overkomen: Fiets weg, kwijt, foetsie. Hoe kan zoiets nou gebeuren,  denk ik dan. Dingen die je niet plant, niet verwacht kunnen lelijke verrassingen opleveren. Die lelijke verrassingen kosten overigens wel veel  tijdverlies en onmiskenbare kopzorgen.

Fiets2015A Fiets2015BEen lege plek
Verleden zaterdagmorgen wilde ik de fiets pakken uit het schuurtje, de plaats waar ik meestal de fiets ’s avonds achterlaat. Deze keer keek ik echter naar een lege plek. Waar denk je dan in zo’n geval als eerste aan? Gestolen? Maar dat kan toch niet in een veilig dorp als Kapelle?

Waardevol vervoermiddel
Zelfs in een plattelands dorp als Kapelle is een fiets een waardevol vervoermiddel. Daar hoef je niet speciaal voor in een grote stad, in bijvoorbeeld Amsterdam voor te wonen. Met een fiets kun je makkelijk, sportief en goedkoop van B naar A komen of andersom. Plus je bent fietsend in de buitenlucht en je kunt doorgaans een fiets makkelijk parkeren dichtbij de plek van bestemming.

Onhandig
Zonder fiets te moeten stellen is best onhandig. Niet het weekend even de benen strekken, niet naar de Fruitteeltroute van afgelopen weekend en ook niet meer naar de toeristische fietstochten, waar de burgemeester de komende woensdagavonden als gids zal fungeren. Want zonder fiets is zo’n fietstocht best onhandig.

Ingepikt
Al kan ik me ook moeilijk voorstellen, dat iemand mijn fiets heeft ingepikt. OK er gebeurt elk jaar wel wat in Kapelle: Een autobrandje hier, een ingegooide ruit daar, bekraste auto’s, speeltuintjes vernield, kwajongensstreken noem ik dat. Maar een fiets stelen uit een schuurtje, dat komt wel heel erg dichtbij.

Even nadenken
“Je moet gewoon even rustig nadenken”, een dergelijk advies krijg je al snel van een goedbedoelende raadgever. Ja, hallo, als je altijd weet waar je je sleutels het laatst hebt gebruikt en neergelegd, zul je ook nooit je sleutels kwijt zijn! Nogal wiedes denk ik dan.

Even rekenen, alles op een rijtje
Als ik even alles op een rijtje zet: (Wat heb ik de afgelopen tijd gedaan? Waar ben ik geweest?) kan ik maar tot één rekensom komen: die fiets staat veilig op slot, want mijn fietssleuteltjes zitten in mijn broekzak. Alleen die lege plek in het schuurtje is wel zorgelijk, want op een lege plek kun je normaal gesproken niet fietsen.

Dief
Als een fietsendief er met een fiets vandoor gaat, zal die meestal niet naar Amsterdam fietsen, dus moet die fiets hier wel ergens in de buurt stilstaan. Misschien staat de fiets wel bij het station, of bij het dorpshuis, het zwembad of in het dorpscentrum.  Daarom is de beslissing snel genomen: Ik pak de benenwagen en ga op onderzoek uit.

Station
Om maar de meest onhandige bestemming het eerst te pakken, besluit ik richting station te lopen, dat is tenminste het verst lopen. Daarna kan ik, als de fiets daar onverhoopt niet zou staan de dorpsstraten planmatig doorkruisen, zodat ik alles wat op straat geparkeerd staat niet over het hoofd zie.

Idee
Toch leek het me een goed idee: Als ik nu toch richting station loop, kan ik netzogoed even langs de bank lopen. Daar was ik deze week nog geweest en heb bij de boekhandel ook een paar verjaardagskaarten voor de tweeling gekocht. Dus: baat het niet, dan schaadt het ook niet.

Extase
Wat schept mijn verbazing, opluchting, extase, gat in de lucht, op mijn knietjes godzijdank: daar stond mijn fiets, de fietssleuteltjes pasten tenminste, de persoonlijke fietsramp was teneinde, fietstochten in het vooruitzicht, fietsen met eigen fiets, dat is toch een fantastisch, fenominaal  fietswonder?

Lampje
Dan begint er toch langzamerhand (ik word elke dag een dagje ouder) een kleine lampje te branden, die overdag plotseling in een spontane lichtbundel oogverblindend begint te schijnen: ik was deze week met de fiets (iets wat ik normaal op deze afstand zelden doe) naar de bank gefietst.

Uit het oog verloren
De fiets heb ik zonder na te denken, geparkeerd, op slot gedaan, fietssleuteltjes in de broekzak en vanaf dat moment ben ik het vervoermiddel uit het oog verloren en heb ik er niet meer over nagedacht. Na de bewuste aankopen ben ik zonder na te denken weer terug naar huis gaan lopen.

Bewijs
Zo zie je maar weer: Hoeveel  dingen op een dag gaan er niet gewoon automatisch? Neem nou koffiedrinken: Daar heeft iedereen toch ook geen systeem voor? Eerst twee slokken koffie nemen, het kopje wegzetten, dan drie slokken nemen, het kopje weer wegzetten, daarna het kopje leegdrinken? Daar heeft toch iedereen zijn/haar eigen maniertjes voor?

Lesje geleerd
Ik heb mijn lesje wel geleerd: Als ik mijn fiets op slot zet, doe ik de sleutel aan mijn sleutelkoord aan mijn nek. Meestal weet ik dan met dat kattenbelletje wel hoe het zit. Dat wil zeggen, alleen die vele knopen in mijn zakdoeken, daar heb ik dan weer geen handige oplossing voor . . . .

Reacties